اشتباهات عادل فردوسی پور
عادل فردوسیپور در کل گزارشگر توانمندی است و کمتر سوتی میدهد. البته از این جهت که مصونیت خاصی دارد سوتیهایش به دل مینشیند، درست مثل همتایش بهرام خان شفیع.
بیوگرافی آقای استاد گزارشگری
عادل فردوسیپور با تنیس شروع کرد. گزارشهایش از تنیس اقماری تهران هنوز از ذهن هواداران این ورزش نرفته. عادل فردوسیپور در بدترین موقعیت از فوتبال کشور ما هم برنامهاش جذاب است. حال حساب کنید فوتبال ما موقعیت خوبی داشته باشد. عادل ویژگیهای خاص خود را دارد، عاشق گزارشگری است، فوق لیسانس مهندسی صنایع از دانشگاه صنعتی شریف است، هم اکنون به ارائه واحد درسی زبان تخصصی مهندسی صنایع در این دانشگاه در کنار گزارشگری فوتبال مشغول است. زبان انگلیسیاش آنقدر خوب است که سالهاست در دانشگاه تدریس میکند، به عنوان یک استاد جوان...
عادل فردوسیپور چنان بر فوتبال احاطه دارد که شاید تصورش را نکنید، دوستان نزدیکش به او میگویند که وی فوتبال را میخورد، در سال 53 به دنیا آمده است. فرزند بزرگ خانواده است، یک خواهر و یک بردار دارد، برادرش هم دانشجوی دانشگاه صنعتی شریف است. پدر و مادرش هر دو تحصیل کرده هستند.
عادل با اینکه در تهران بهدنیا آمده است، اما اصلیت پدریاش کرمانی است. بچه خیابان گیشا تهران بود. در زمان نوجوانی، با بچه محلهایش فوتبال بازی میکرد. سپس به شهرک غرب تهران به همراه خانواده نقل مکان کردند، پس از ازدواج در همان محل ساکن شد. عادل، فعالیت رسانهای خود را در سال 1372، با روزنامهنگاری در روزنامه ابرار ورزشی به سر دبیری اردشیر لارودی آغاز کرد. در آن زمان، سال سوم کارشناسی بود. خود وی در این باره میگوید: «من علاقه دارم کار کنم؛ مطلب بنویسم». اردشیرلارودی سردبیر آنوقت ابرار ورزشی از او در مورد حیطهکاریاش پرسید: «ترجمه»! یک متن داد دستش و خداحافظی کرد.«فردا صبح اول وقت رفتم دفتر روزنامه، کارم رو تحویل دادم و بعد از چند روز کارم رو شروع کردم». او پس از قبولی در آزمون گزارشگری صدا و سیما کار روزنامهنگاری را رها کرد.
در کارش بسیار جدی است، تا سرازیر یک مطلب در نیاورد، ول کن آن نیست. برنامه 90 را از گزارش فوتبال بیشتر دوست دارد. میگوید: «از کارم لذت میبرم، مطمئن هستم اگر در آن رشتهای که درس میخواندم شاغل میشدم، هیچ گاه این لذت نصیبم نمیشد. هیچ کاری لذت گزارشگری را ندارد. من هیچ گاه تاجر خوبی نبودم، حال و حوصله درس خواندن را هم ندارم، تا همین فوق لیسانس بس است. حال و حوصله درس خواندن در زمان تحصیل را نداشتم، معدلم حدود 10 بود، اما پس از فوقلیسانس دیگر برای درس خواندن انگیزهای نداشتم. در بازیهای تیم ملی خیلی دوست دارد جای تماشاگر باشد و مثل تماشاگران بالا و پایین بپرد. گزارش در ورزشگاه نسبت به استودیو بیشتر میچسبد. اگر فوتبال زا دنیا حذف شود، بخش عمدهای از زندگیاش هم حذف میشود، عادل در چند سال اخیر در بیشتر نظر سنجیهای شبکه سوم سیما به عنوان نفر اول گزارشگری برگزیده شده است. در مسابقه پیام کوتاه روزنامه خبر ورزشی درباره بهترین گزارشگران، او با بیش از 91 درصد رایهای و با اختلاف فاحشی نسبت به دیگران به عنوان بهترین گزارشگر برگزیده شد. او در مراسم اهدای توپ طلای فوتبال ایران نیز جایزه بهترین گزارشگر را از افشین قطبی دریافت کرد.
سوتی های عادل فردوسی پور
1- اولین گاف عادل فردوسیپور مربوط به زمانی است که او کار گزارشگری را آغاز کرده بود. به خاطر علاقه وافر عادل به لیورپول، گزارش این بازی در برابر آرسنال را به او داده بودند. یک بازی حساس که فقط عادل فردوسیپور از عهده آن بر میآمد، اما در این میان یک مشکل وجود داشت. اینکه عادل به شدت سرماخورده بود و آنفولانزا کار عادل را برای ادامه گزارش سخت کرده بود، بینی کیپ و سوزش در سینوسها و مجاری تنفسی کاری کرد تا از فردوسیپور در دقیقه 71 بازی بگوید: «معلوم نیست این بازی کی میخواد تموم شه؟» و البته چندین بار جمله «پس این بازی کی تمام میشود» را به خاطر تب شدید تکرار کرد و سرآخر بدون خداحافظی رفت و بازی بدون خداحافظی عادل به پایان رسید.
2- فردوسیپور در حین گزارشهایش دوست دارد بینندگان را از مسائل حاشیهای بازی با خبر کند. مثلاً اینکه چه کسانی در جایگاه ویژه مینشینند با اینکه چه کسی وارد جایگاه ویژه تماشاگران میشود یا از آن خارج میشود، با اینکه در نیمکت ذخیره دو تیم چه اتفاقاتی میافتد. چند سال پیش که بازیهای لیگ در ماه رمضان بعد از افطار برگزار میشد در جریان بازی پرسپولیس و ذوب آهن مجید خدایی کشتیگیر آن زمان تیم ملی ایران وارد ورزشگاه آزادی شد تا کارگردان تلویزیونی تصویر او را نشان دهد. عادل فردوسیپور هم که گزارشگر آن بازی بود، با خیال راحت گفت: خب این هم آقای مجید خدایی کشتیگیر خوب تیم ملی فوتبال کشورمان!
3- اما فردوسیپور خودش عقیده دارد بدترین سوتیاش را در برنامه «با جام جهانی 2002» داده است. عادل در این باره می گوید: «در آن برنامه داشتم همزمان با صحبت کردن در برنامه خبرها را از روی اینترنت ترجمه میکردم، دو ساعت با آقای حاجرضایی بودیم. من در مقطع خداحافظی گفتم: خب من از آقای نصیرزاده که دو ساعت با ما همراه بودند تشکر میکنم. که رضا جاودانی با خنده گفت: ایشان آقای نصیرزاده نیستند، آقای حاج رضایی هستند.» فردوسیپور در این باره عقیده دارد که آنشب هنگ کرده بوده است!
4- فردوسیپور در حین یکی از گزارشهای لالیگا مابین بارسلونا و اسپانیول در صحنهای دوربین سرمربی اسپانیول را نشان داد و چند ثانیه هم روی او مکث کرد، عادل هم میخواست نام سرمربی اسپانیول را بگوید. اما یادش نمیآمد. بارنکو مارکز نام قبلی است واگر من و شما هم جای عادل بودیم، شاید نام یادمان نمیآمد فردوسیپور با اعتماد به نفس خاصی گفت: لقب بازیگری سرمربی اسپانیول «تینتین» بوده است! البته زیرنویس اوراگول زد. عادل که کمی اسپانیایی بلد است تن تن را با تلفظ اسپانیایی خواند، در حالی که ما ایرانیها با همان تلفظ فرانسوی قهرمان کمیک استریپهای نویسنده بلژیکی، هرژه را میشناسیم. بارنکومارکز در رفتار، سر و وضع و مدل موهایش شبیه به تنتن بود. البته عادل چند لحظه بعد فهمید که چه گافی داده است اما از رسانه ملی که نمیشود ماجرای تنتن را در یک مسابقه فوتبال توضیح داد.
5- در بازی پرسپولیس و برق شیراز در ورزشگاه آزادی، علی کریمی با موهای بلند و استیل معروفش گل زد اما عادل کریم باقری را زننده گل اعلام کرد، در حالی که کریم موی بسیار کوتاه و استیل متفاوتی دارد و در آن صحنه اصلا باقری در گل پرسپولیس تاثیری نداشت. جالب اینجا بود که فردوسیپور چند بار هم گلزنی باقری را تکرار کرد. بعد که گوینده ورزشگاه و تصاویر آهسته نشان دادند زننده گل کریمی بوده است، عادل به روی خودش هم نیاورد.
6- بازی منچستر یونایتدو هال سیتی را فردوسی پور گزارش میکرد هال سیتی در فصل جاری لیگ برتر بازیها را بسیار خوب شروع کرده بود و به همین خاطر آن مسابقه، بازی جذابی از کار در آمد. دقیقه 83 بازی، شیاطین سرخ چهار بر سه جلو افتادند و به همین خاطر هال سیتی بازی هجومیای به نمایش گذاشت. سرعت بالای بازی باعث شد تا عادل نام هال سیتی را فراموش کند و چند باری به جای هالسیتی بگوید: «چه بازی زیبایی رو این ویگانیها به نمایش میگذارند!» البته چند بار گفتن نام ویگان به جای هال سیتی به این خاطر بود که در آن سولیورپول با ویگان بازی داشت و عادل از سای ت livescore حواسش به بازی لیورپول و ویگان بود.
7- در یکی از برنامههای 90 امسال مهمان برنامه محمد احمدزاده، سرمربی ملوان بود. عادل در یک صحنه جالب از احمدزاده پرسید: خب آقای ملوان، بریم سراغ ...! که هر دو از خنده ترکیدند. احمد زاده هم به شوخی گفت، خب زبلش را هم میگفتید میشدیم ملوان زبل! البته این جمله احمدزاده در میان خندههای عادل گم شد، ولی در تکرار برنامه 90 که از شبکه جهانی جام جم پخش میشد، با کمی دقت کلمه ملوان زبل به راحتی از زبان احمدزاده شنیده شد.
